Egzema

Przyczyny:
Egzema to różne reakcje skóry: mogą to być czerwone, zapalne miejsca na skórze, swędzące krostki, mokre wrzodziki (powstają na skutek rozdrapywania), tworzące się na nowo strupy czy zgrubiała łuszcząca się skóra. Najczęstszą przy­czyną egzemy jest alergia pokarmowa i kontaktowa. Mogą ją również spowodować następujące czynniki: iniekcje, zaburzenia trawienne, bakterie, stresy, obciążenie psychiczne i wyczerpanie. Pojęcie „neurodermatitis” wskazuje na zaburzenia ner­wowe. Dlatego zachorowania na egzemę muszą być leczone globalnie.
Różne formy samodzielnego leczenia mogą pomóc w opanowaniu ciężkich chorób skóry. Mogą też efektywnie przyspieszać leczenie. Trzeba jednak wystrze­gać się preparatów hormonalnych (kortykosteroidów).

Samodzielne leczenie egzemy powstałej na skutek alergii kontaktowej:
• Przy ostrych objawach egzemy trzeba chore miejsca na skórze umyć czystą wodą i obwiązać bandażem. Niczym nie smarować.
• Trzeba stwierdzić, co jest powodem powstawania schorzenia, w przeciwnym ra­zie leczenie nie ma sensu. Kiedy określi się przyczynę, należy unikać kontaktu z tym czynnikiem: np. przy alergii na środki czystości lub materiały budowlane (cement) trzeba nosić rękawice z PCW (a nie z gumy).
• Jeśli alergia ma charakter zawodowy (np. substancje zapachowe u fryzjerów, le­ki u pielęgniarek czy chemikalia u laborantów), trzeba zastanowić się nad zmianą miejsca pracy.
• Do pielęgnacji skóry należy używać tylko naturalnych preparatów (mydeł i kremów).
• Terapia roślinna następujące rośliny są odpowiednie do okładów, herbatek i ob­mywania: ślaz dziki, rumianek, kora dębu, nagietek, fiołek, żywokost lekarski, pokrzywa, liście orzecha włoskiego i brzozy.
• Należy dążyć do wzmocnienia systemu odpornościowego organizmu.

Samodzielne leczenie egzemy powstałej w wyniku alergii pokarmowej:
• Przede wszystkim trzeba stwierdzić, co jest przyczyną egzemy.
• Następnie należy podjąć działania zmierzające do oczyszczenia organizmu: jeść potrawy bez soli, zawierające wapń (marchew, kapusta, brukselka, ryż, mniszek, czarna rzodkiew, szparagi i jabłka). Mięso wolno jadać tylko duszone. Doskonałe źródło białka zwierzęcego to biały ser, lekkie sery żółte, chude mleko, mięso, ja­ja. Należy unikać serów pleśniowych.
• Później można zastosować dietę lekko strawną: unikać słodyczy, białego cukru, kwaśnych potraw, mięsa, wędlin i czekolady. Najlepiej poradzić się lekarza w sprawie sposobu odżywiania się.
• Okłady: bagno, ślaz, rumianek, kora dębowa, nagietek, fiołek, żywokost, pokrzy­wa, liście orzecha. Dobre wyniki osiągnięto dzięki zastosowaniu ekstraktu z liści brzozy.
• Obmywanie wywarami podanych wyżej roślin.
• Herbatki: wymienione wyżej rośliny lecznicze jako wywar lub wyciąg.
• Olejki eteryczne: roztwór olejku z drzewa sandałowego lub lawendy do użytku zewnętrznego, 23 krople olejku z bazylii do użytku wewnętrznego.
• Dbałość o regularne wypróżnianie jelit.

Samodzielne leczenie strupów mlecznych:
Te mokre wypryski pojawiają się najpierw na skórze głowy niemowląt, potem roznoszą się na twarz i szyję. Bardzo często występują razem z przeziębieniem, za­paleniem oskrzeli lub zaburzeniami pracy żołądka i jelit.
• Przede wszystkim należy sprawdzić, czy niemowlę dobrze przyswaja pokarm. Jeżeli nie, należy przejść na inny.
• Skórę głowy i chore miejsca trzeba przemywać wywarem lub wyciągiem z liści bzu czarnego lub kory dębowej. Można też przygotowywać kąpiele z wymienio­nymi powyżej roślinami.
• Warto zatroszczyć się o świeże powietrze i naturalne światło w pokoju dzie­cięcym.